Главная » 2014 Октябрь 7 » Ինքնախոսություն
6:52 PM Ինքնախոսություն | |
Ինքնախոսություն -Նա խաղում է իմ զգացմունքների հետ:
-Իսկ ի՞նչ ես պատրաստվում անել: -Կմաքրեմ արցունքներս և կհաղթեմ նրան իր իսկ խաղում: -Մի անգամ ես փորձեցի նույնը անել` նա անգամ ընդունեց իր պարտությունը, բայց չգիտեմ ինչու ես դրանից ինձ հաղթողի պես չզգացի: -ԻՆչո՞ւ: -Որովհետև այդ ամենով ես նրան ցավեցրի: -Երևի դեռ սիրում էիր: -Երևի… Գիտե՞ս, ինձ մեկ-մեկ թվում է, որ առանց նրա ներկայության ես ինձ ավելի լավ եմ զգում: Թեև ես ատում եմ ինձ այդ մտքի համար... -Էհ, ես լրիվ հակառակն եմ զգում ՝ ամեն վայրկյան ուզում եմ ասել, որ կարոտել եմ , բայց մեջս վախ կա մերժված լինելու, վախ՝ ուղղակի երկրորդը լինելու: Հուսով եմ՝ նա կգիտակցի, թե որքան եմ իրեն սիրում: -Զգա~լ... իսկ հիմա ես կասեմ, թե ինչ եմ զգում ես: Ես զգում եմ, որ դարձել եմ ավելի լուրջ, ավելի մեծ և ավելի խորհրդավոր, իսկ եթե ես շուտ գիտենայի, որ կարող էի անշնորհակալիս բաց թողնելով հասնել այս ամենին՝ ես դա կանեի դեռևս մեր ծանոթության առաջին իսկ օրը: -Այո´, դու քչախոս ես դարձել, սակայն դա քեզ կտանի միայն դեպի լավը, խոսելուց առաջ մտածելու շնորհը ոչ բոլորին է տրված: Դե ինչ, ևս մեկ ինքնախոսական երկխոսության մեջ գտա ավելի շատ հույս և միտք, քան 16 տարում հանդիպած մարդկանց ինտելեկտը միասին վերցրած: Մարդի´կ, հաշվետու եղեք ձեր խղճի և ձեր հոգու առաջ, գուցե դա է ձեր ժանգոտ ուղեղների փրկության միակ հույսը, և գուցե դրանով արդարացնեք ձեր իսկ սպասումները և պահանջները: | |
|
| |
| Всего комментариев: 0 | |